3 redenen waarom je cliënt zegt: ‘Dit herken ik niet’
‘Dit herken ik helemaal niet.’
Het is misschien wel de spannendste zin die je als professional die met Human Design werkt kunt horen.
Niet omdat de chart niet klopt, maar omdat het je uitnodigt om verder te kijken dan losse interpretaties.
In dit blog neem ik je mee onder de motorkap van de chart en ontdek je drie onderliggende redenen waarom herkenning soms uitblijft.
Als je actief met Human Design gaat werken ontkom je er niet aan dat er een keer een moment is waarop je even moet schakelen.
Je zit midden in je sessie. Je weet wat je te delen hebt en je spreekt het uit. Om vervolgens van je cliënt te horen:
‘Ja… maar dit herken ik dus echt totaal niet.’
Op zo’n moment kan het zijn dat jouw zenuwstelsel getriggerd wordt: die fysieke reactie die je voelt in je buik, borst of keelgebied. Een ‘oh, nee, ik heb vast iets verkeerds gezegd’ met daarbij allerlei eigen ‘ik ben niet goed genoeg / ik heb iets niet goed gedaan’ gedachtes:
‘Kloppen de geboortegegevens wel?’
‘Heb ik die goed ingevoerd?
‘Misschien moet ik het gewoon anders verwoorden’
Ik denk dat elke professional die met Human Design werkt deze emoties herkent.
Dit is mijn uitnodiging om daarmee te leren omgaan. Niet door erdoorheen te ademen en de ander te gaan overtuigen. Wel door je te versterken met kennis m.b.t. waarom je cliënt dit zegt.
Want de reden waarom je cliënt zich niet herkend is doorgaans heel duidelijk te herkennen in juist de chart.
Hier is een situatie waarin het verschil tussen interpretatie en mechaniek het verschil maakt tussen een professionele begeleiding… of een gesprek waarin je (onbewust) gaat trekken, duwen, overtuigen en hopen dat er alsnog ‘resonantie’ ontstaat.
Laat ik hier meteen glashelder over zijn:
Ga nooit overtuigen.
Niet subtiel. Niet met grapjes. Niet met ‘ja maar het staat hier echt’.
Gewoon niet doen.
Resonantie is geen doel op zichzelf. Het is informatie. Als je leert lezen waar die informatie vandaan komt, kun je iemand helpen zonder dat je diens ervaring ontkent.
Wat bedoelen we eigenlijk met ‘resoneren’?
Wanneer iemand zegt: ‘Dit resoneert niet’, of ‘Dit herken ik niet’ bedoelt ze meestal één van deze drie dingen:
- ‘Ik herken dit niet in mezelf.’
- ‘Dit voelt niet als mijn identiteit.’
- ‘Ik snap je woorden wel, maar ik voel niet dat dit over míj gaat.’
Daaronder zit vaak iets wat super menselijk is:
- de angst om in een hokje geplaatst te worden,
- weerstand op iets wat confronterend voelt,
- of simpelweg: een zelfbeeld dat gebouwd is op een ander deel van de energie dan waar jij nu op wijst.
Jij hoeft dat niet weg te poetsen of ingewikkelder te maken dan het is.
Je hebt alleen wel even verder te kijken dan je neus lang is. Ontdek het antwoord waarom dit gebeurt. Duik dieper de chart in, onder de motorkap.
Niet omdat jij gelijk wil krijgen, maar omdat je de brug wil bouwen tussen het zelfbeeld van je cliënt en de natuurlijke eigen energie.
Het antwoord ligt in de mechaniek. Mechaniek is de onderlaag van de chart. Het is wat er feitelijk gebeurt in het energetische systeem.
Volkomen neutraal, zonder context of betekenis. Interpretatie is de betekenis die wij mensen geven aan die mechaniek. Hetgeen we daadwerkelijk zeggen in sessies.
Reden 1: Het merendeel van de definitie is onbewust
Elke Human Design chart is opgebouwd uit 2×13 poortactivaties. 13 aan de onbewuste kant en 13 aan de bewuste kant. Je kunt natuurlijk dubbele poortactivaties hebben, dus bv je hebt poort 1 geactiveerd in zowel je bewuste zon als je onbewuste maan.
Wanneer je de totale human design chart zou splitsen in twee sub-charts: eentje met de bewuste poortactivaties en eentje van de onbewuste poortactivaties kan het zijn dat je twee totaal verschillende plaatjes hebt.
Wij mensen identificeren onszelf vooral met de bewuste poortactivaties. Dat is wat we bewust meemaken. Hoe we onszelf zien. Met hoe we denken dat we ‘zijn’. De onbewuste poortactivaties zijn, de naam verklapt het al, veel meer onbewust.
Stel je voor dat je een reading verzorgd voor een cliënt wiens definitie grotendeels onbewust tot stand komt. De chart in het plaatje hierboven.
Dus haar kanalen zijn overwegend onbewust. Aan de bewuste kant blijven heel veel centra ongedefinieerd of open.
Dan kan jij een hele krachtige definitie zien, terwijl je cliënt zichzelf vooral ervaart als open en flexibel.
Dan gebeurt bv dit:
Jij: ‘Je hebt een krachtige wilskracht energie.’
Cliënt: ‘Nou… ik ben juist super ongedisciplineerd.’
Jullie hebben beiden gelijk.
Je praat alleen vanaf een verschillend gezichtspunt. Een ander ‘niveau’ IN de chart.
Jij vertelt vanuit de totale chart
Je cliënt ervaart zichzelf vanuit haar bewuste ervaring, de bewuste activaties.
Hier hoef je dan niet te gaan overtuigen, of te bediscussiëren.
Ga iemands eigen ervaring nooit ontkennen of gaslichten. Verklaar vanuit de mechaniek.
Je zegt niet: ‘Dan ken je jezelf niet goed’.
Je zegt zoiets als:
‘Ik snap dat je dit niet direct herkent. In Human Design werken twee lagen samen. Je wilskracht energie komt onbewust tot stand – je kunt uitleggen dat het kanaal wat het hart centrum verbindt overwegend rood gekleurd is. Dit betekent dat anderen jou wel als wilskrachtig ervaren, maar jij voelt het niet als ‘van jou’.
Dan gebeurt er meestal dit: mensen ontspannen. Omdat je hun ervaring serieus neemt, terwijl je óók trouw blijft aan de Human Design theorie.
Je kunt daarna zelfs een gesprek voeren over het thema, in dit geval wilskracht, zodat je het bewustzijn van je cliënt over dat thema kunt vergroten.
Je helpt ze iets bewust te worden van iets dat ze tot dan toe over zichzelf ontkennen.
Human Design Mechaniek-Kijkwijzer
Werk je ook met Human Design en wil je dit soort momenten in sessies beter leren duiden?
In de Human Design Mechaniek-Kijkwijzer laat ik stap voor stap zien hoe je op vier manieren de diepere lagen in een chart analyseert.
Inclusief voorbeelden, videolessen en een templates om zelf elke chart te analyseren op de diepere lagen waaronder de uitwerking van alle 9 ongedefinieerde centra
Reden 2: Split-definitie (en over-identificatie met één energiecluster)
Een tweede manier is om te kijken naar de energiestroom tussen centra. Sommige mensen hebben enkele definitie of geen definitie (Reflectors).
Maar de meeste charts hebben een vorm van split definitie: twee, drie of zelfs vier clusters. In jargon noemen we dat split, triple split of quadruple split definitie.
Er is definitie, maar die definitie is niet één doorstromend geheel.
Er zit als het ware een ‘gat’ tussen de gedefinieerde delen.
Hun energie systeem werkt uiteraard helemaal zoals het bedoeld is. De energie heeft meer tijd nodig (en vaak een overbrugging) om door het hele systeem te stromen.
De ervaring van wie ze zijn kan daardoor heel fluctuerend zijn omdat ze zwerven tussen de energieclusters. Of juist heel ééndimensionaal omdat ze zich maar met één cluster identificeren.
Dit is echt heel normaal bij mensen met split definitie. Ze pakken een stuk van zichzelf dat herkenbaar en toegankelijk voelt en noemen dat ‘ik’.
Dit kan nóg sterker het geval zijn wanneer één cluster ook nog eens bewust gedefinieerd is en de andere onbewust (de combinatie van reden 1 en 2)
Voorbeeld
In de Human Design Mechaniek-Kijkwijzer lees je hoe dit uitpakt voor de eigenaresse van deze chart.
Ze beleeft zichzelf en leeft vanuit het cluster dat zij als ‘ik’ ervaart.
Wederom, ga dan niet overtuigen of nog meer vertellen in de hoop dat er een kwartje valt. Benoem de split en eventuele bewuste vs onbewuste kanalen.
Reden 3: Overidentificatie met het niet-zelf van een centrum
Dit is de reden die ik misschien wel het vaakst tegenkom in sessies, en tegelijk ook best veel misverstanden oproept, omdat het zó counterintuïtief kan voelen voor de cliënt.
Want hier is het patroon niet: ‘Ik herken mijn openheid, variatie, fluctuatie niet.’
Hier is het patroon: ‘ik ben hier juist hartstikke steady in’ terwijl het centrum waar het over gaat ongedefinieerd is.
Dit zie je het meest bij de drie centra die in ons dagelijks leven het meest direct “succes” lijken te bepalen:
- de wortel: druk, tempo, haast.
- het sacraal: energie, productiviteit.
- het hart: wilskracht, doorzetten.
We zijn ons gaan associeren met de niet-zelf van het centrum en ervaren dat als ‘we zijn toch goed bezig daar’?! Alleen is het geen stabiele energie. Het is aangeleerde strategie. Conditionering.
Drie voorbeelden:
De wortel: ‘Ik heb gewoon veel druk nodig'
Je zit met een cliënt die altijd ‘aan’ staat. Altijd. Er is altijd een deadline, zelfs als die er niet is. Ze zegt dingen als:
- ‘Ik functioneer gewoon beter onder druk.’
- ‘Ik hou van tempo.’
- ‘Ik kan niet tegen lummelen.’
Intussen voel jij tijdens de sessie de stress bijna door het scherm heen.
Je ziet: ongedefinieerde of open wortel centrum
Wat hier dan aan de hand kan zijn is dat iemand zich zó heeft aangepast aan druk, dat druk inmiddels voelt als baseline. Het zenuwstelsel heeft geleerd: als ik geen druk voel, ben ik niet veilig / niet productief / loop ik achter.
Hier heb je je cliënt te bewegen naar open kunnen staan voor de gedachte dat ze de gedachte dat ze druk nodig heeft eigen heeft gemaakt vanuit overleving, maar hoe zou het zijn als ze die gedachte los kon laten? Een eigen stoel kan geven (de mijne heet Harrie Haast).
Je vertelt dat iemand gevoelig is voor druk van buitenaf en dat je gaat handelen alsof het van jou is. Omdat je er gevoelig voor bent, kan het voelen alsof je altijd moet blijven rennen. Alsof altijd alles gister af moet.
Het Sacraal: ‘Ik heb geen stopknop, ik knal lekker door'
Serieus, ik heb deze zin vaak genoeg gehoord. Het grappige is dat het eerste deel van ze zin nog klopt ook 😅.
Je zit in een sessie met iemand met energietype Manifestor, Projector of Reflector. Maar je cliënt identificeert zich zo met (Manifesting) Generator-energie omdat ze letterlijk altijd doorgaat. Ze heeft een volle agenda, veel ideeën, veel verantwoordelijkheden en een geschiedenis van “gewoon lekker bezig blijven”.
Je hoort:
- ‘Maar ik heb echt mega veel energie.’
- ‘Ik ben niet iemand die snel moe is.’
- ‘Ik kan echt knallen hoor.’
Je kijkt naar de chart: ongedefinieerd sacraal.
Wat hier vaak onder zit gaat niet over ‘veel vs weinig eigen energie hebben’, maar de combinatie van aangeleerde productiviteit-identiteit, de conditionering vanuit sacrale mensen om haar heen (werk, relaties, gezin),
Het pijnlijke is: deze identificatie kan jarenlang ‘werken’… tot het niet meer werkt. Tot het systeem crasht.
Met die typische zin: ‘Ik weet niet waarom ik zo moe ben, want ik doe eigenlijk niks geks.’
Het klopt dat je geen stop-knop hebt ;-). Daarom weet je niet wanneer je moet stoppen en heb je dus andere ijkpunten nodig.
Het Hart/Ego: ‘Ik ben gewoon heel wilskrachtig’
Dit is het centrum waar mensen zichzelf het liefst mee identificeren, ook als het open is, omdat het zo lekker past bij het beeld van ‘wilskrachtig zijn’.
Een cliënt zegt:
- ‘Als ik iets wil, dan dóe ik het.’
- ‘Ik geef niet op.’
- ‘Ik ben super gedisciplineerd.’
Jij ziet: ongedefinieerd hart centrum.
We zien dan vaak iemand die steeds opnieuw bewijs wil leveren dat ze iets kan omdat haar waarde is gelinkt aan dat doorzetten, dat bewijzen dát je iets kunt. Je praat jezelf wilskracht aan.
Ook hier geldt: ontkracht het zelfbeeld niet, maar duid wel de mechaniek. Bijvoorbeeld door te zeggen: ‘Ik geloof meteen dat je kunt doorzetten. Alleen, bij een ongedefinieerd hart zie ik vaak dat doorzetten soms gekoppeld raakt aan bewijzen. Niet omdat je zwak bent, maar omdat je systeem gevoelig is voor de druk om waardevol genoeg te willen zijn.
Ontdek dit voor alle negen energiecentra
In de Human Design Mechaniek-Kijkwijzer heb ik deze manier van kijken uitgewerkt voor alle negen energie centra.
Voor elk ongedefinieerd centrum ontdek je
- hoe iemand zichzelf kan zien in de ongedefinieerde centra
- aan welke uitspraken je dit herkent
- wat de daadwerkelijke werking van de mechaniek is
- welke prikkelende coachvraag iets in beweging kan zetten
Hoe ga je om met ‘dit herken ik niet’ in je sessies
Je hebt nu drie manieren van kijken gekregen waarom iets niet kan resoneren.
Dus als je in zo’n situatie terecht komt, is dit stappenplan helpend:
- Pak het moment dat iemand zegt ‘dit herken ik niet’ niet op als weerstand die je moet breken, maar als data die je samen kunt onderzoeken.
- Erken altijd de eigen ervaring van je cliënt.
- Check eerst natuurlijk of je de geboortegegevens goed hebt ingevoerd.
- Ga daarna niet overtuigen, ga dieper kijken.
- Zeg bv iets als: dankjewel dat je dit zegt, er zijn soms hele simpele redenen waarom iets niet resoneert. Zullen we ze even langslopen?
- Daarna ga je onder de motorkap kijken.
- Is iets onbewust gedefinieerd?
- Is er split-definitie waardoor de identificatie maar op één cluster zit?
- Of gaat het juist over een ongedefinieerd centrum waar iemand zichzelf is gaan identificeren met de geconditioneerde variant?
- Of de vierde manier van kijken die je in de Mechaniek Kijkwijzer ontdekt?
- Dan geef je de uitleg zo dat je cliënt zichzelf niet kwijtraakt, maar kan zien waarom er een gat zit tussen het bestaande zelfbeeld en de natuurlijke energie.
Met deze aanpak kijk je voorbij de eerste laag van energietype of alle definitie. Je geeft inzicht waarom iemands zelfervaring soms afwijkt van de blauwdruk.
Dit is ook waar je sessies veiliger, specifieker en gerichter door worden 🔥.
Er is nog een vierde reden
Soms kunnen specifiek aura types Manifestor en Generator inclusief Manifesting Generator zich totaal niet herkennen de kenmerken die we delen over hun type.
Bijvoorbeeld:
- De Manifestor herkent de urges en het initiëren niet.
- De MG herkent zich niet in het snelle schakelen of veelzijdigheid
- De Generator herkent zich niet in de sacrale respons of de plateaus.
In de Human Design Mechaniek-Wijzer heb ik deze vierde manier van kijken in de chart uitgewerkt.
Wat een ‘dit herken ik niet’ moment jou eigenlijk laat zien
Misschien is dit wel je belangrijkste inzicht uit dit hele artikel.
Wanneer iemand zegt dat hij iets niet herkent uit haar chart, ontstaat er gewoon een interessant moment in de sessie. Iets waar je met nieuwsgierigheid naar kunt kijken.
De sleutel ligt vrijwel nooit in méér interpretatie, meer voorbeelden.
De sleutel ligt in de mechaniek van de chart.
Je hebt de onderliggende structuur nodig. De manier waarop energie daadwerkelijk stroomt in de chart.
Maar het omgekeerde is net zo waar.
Alleen mechaniek kennen zonder het te kunnen vertalen naar het leven van je cliënt, maakt Human Design weer abstract en afstandelijk.
Mechaniek en interpretatie gaan hand in hand:
Mechaniek laat je zien hoe het systeem werkt.
Interpretatie helpt je woorden geven aan wat dat in iemands leven kan betekenen.
Zodra je dit combineert verandert een moment van ‘dit herken ik niet’ van een ongemakkelijke situatie… in een ingang naar een veel rijker gesprek.
Daarom heb je beide te leren als je Human Design als instrument in wil zetten in je werk met anderen.
Volg de Masterclass DaadKrachtig by Design
Human Design heeft jou geraakt.
En nu wil jij anderen er net zó mee raken.
Dit zijn de 7 bouwstenen waarmee jij Human Design effectief en toegepast inzet in je werk met cliënten of collega’s.
Live Masterclass via zoom
Klik om je in te schrijven voor de eerstvolgende live (online) editie
